Bebeklerin yaklaşık yüzde 20’sinde 3 hafta ile 4 ay arasında görülen gaz sancısı, genellikle akşam saatlerinde başlayan ve durdurulamayan ağlama nöbetleriyle kendini gösterir. Kolik olarak da adlandırılan bu durumun kesin nedeni bilinmemekle birlikte, bazı teoriler öne çıkmaktadır. Bunlar arasında davranışsal etkenler, yani bebeğin beslenme sırasında fazla hava yutması ve gazını çıkaramaması; organik etkenler, sindirim sisteminin ve bağırsak sinirlerinin tam gelişmemesi; psikolojik etkenler ise anne-babanın stresi ve bebeğin dış uyaranlara karşı hassasiyeti yer alır. Genel eğilim, gaz sancısının 3–4 aylıkken kendiliğinden geçmesi yönündedir.
Anne sütü veya mama ile beslenen bebeklerde gaz görülme sıklığı benzerdir. Anne sütü alan bebeklerde, annenin gaz yapıcı yiyecekleri sınırlaması, kafein ve nikotinden uzak durması önemlidir. Mama ile beslenen bebeklerde ise inek sütü bazlı mamalar gaz yapabilir; doktor önerisiyle mama değişikliği değerlendirilebilir. Beslenme sırasında sık sık ara verip gazın çıkarılması, emzik kullanımı, bebeğin karnını ve sırtını ovmak, sıcak havlu uygulaması veya ılık banyo gibi yöntemler sancıları hafifletebilir.
Gaz sancısı devam eden bebeklerde, doktor kontrolüyle ilaç kullanımı düşünülebilir, çünkü bazı gaz ilaçları yan etkilere neden olabilir. Anne-babaların en önemli görevi, sabırlı olmak ve sancının geçici bir süreç olduğunu kabul etmektir. Bu süreçte sakin ortam sağlamak ve gerektiğinde destek almak, hem bebeğin hem de ebeveynin rahatlamasına yardımcı olur.
